Artykuły biznesowe, finansowe, z ekonomii. Zabdaj o swoją Spółka zoo !

Cechy orientacji dystrybucyjnej

Instrumenty w ramach orientacji dystrybucyjnej są rozpatrywane indywidualnie, niezależnie od siebie, oraz stosowane w dużej mierze w sposób anonimowy. Sfera badawcza, ze względu na swój stosunkowo wąski zakres, nie dostarcza bowiem dostatecznych informacji o celowości i skuteczności ich stosowania, skutkiem czego nie mogą być one uruchomione na rynku w sposób zintegrowany. Potencjał oddziaływania na zjawiska rynkowe jest więc funkcją zakresu indywidualnie stosowanych instrumentów. W działaniach w dziedzinie sprzedaży kładzie się główny nacisk na liczbę instrumentów oddziałujących na zjawiska rynkowe. Im większe są ograniczenia po stronie popytu oraz im większe trudności w sprzedaży, tym większą liczbę instrumentów trzeba uruchomić, aby sprzedać wytworzony produkt. Za podstawowe cechy orientacji dystrybucyjnej można zatem uznać:

– wykorzystywanie wielu instrumentów, ale w sposób indywidualny

– prowadzenie badań o stosunkowo wąskim zakresie

– traktowanie procesu produkcji jako punktu wyjścia działań podejmowanych w dziedzinie sprzedaży produktów na rynku.

Rozszerzanie zakresu instrumentów oddziaływania na rynek, różnych przy innych nie zmienionych elementach orientacji działania, orientacji wywołuje dwie ważne konsekwencje: po pierwsze, powoduje znaczny wzrost kosztów sprzedaży, a po drugie, nie wpływa na zmniejszenie ryzyka produkcji. Na tym tle rodzi się potrzeba poszukiwania takich orientacji działań na rynku, które byłyby adekwatne do pojawiających się ograniczeń po stronie popytu i narastających trudności w sprzedaży produktów, a równocześnie umożliwiłyby zmniejszenie kosztów i ryzyka związanego z oddziaływaniem na zjawiska rynkowe.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.