Artykuły biznesowe, finansowe, z ekonomii. Zabdaj o swoją Spółka zoo !

Stosowanie technik wyspecjalizowanych

Wadę tę zmniejsza się w niektórych technikach poprzez dopuszczenie tzw. elastyczności metody – zazwyczaj poprzez odpowiednie uściślenia i adaptacje metody do istotnej specyfiki, występującej w konkretnej firmie.

Metody (techniki) wyspecjalizowane, jak się można domyśleć, są zazwyczaj adekwatne do treści i specyfiki pracy poszczególnych grup zawodowo-kwalifikacyjnych. Ogólna prawidłowość jest taka, że im mniejszej liczby grup stanowisk one dotyczą, tym bardziej odpowiednie dla nich są kryteria i klucze analityczne, tym lepsza metoda.

Tutaj jednak zaczyna się jednocześnie ich słabość. Im węziej te techniki są wyspecjalizowane, tym mniejsza możliwość ich wykorzystania dla celów kształtowania polityki płac firmy.

Techniki wyspecjalizowane są bardzo użyteczne dla sporządzania profesjogramów, dla polityki doboru ludzi do stanowisk i dla programowania ich rozwoju zawodowego. Natomiast ich przydatność dla celów kształtowania płac zależy od stopnia złożoności stuktur zawodowo-kwalifikacyjnych przedsiębiorstwa. Jeżeli struktury te mają charakter jednorodny (homogeniczny), techniki wyspecjalizowane są bardzo przydatne. Jeżeli struktury mają charakter heterogeniczny, są one praktycznie nieprzydatne do sensownego i sprawiedliwego kształtowania płac w skali firmy.

W Polsce metody analityczno-punktowe zaczęto opracowywać i wprowadzać w życie w latach 60., a więc z dużym opóźnieniem w stosunku do krajów wysoko rozwiniętych. Przez dłuższy czas były one w praktyce ograniczone do stanowisk robotniczych, aczkolwiek J. Kordaszewski opracował i opublikował (1969) ciekawą analityczno-punktową metodę wartościowania pracy dla prac biurowych38.

Podobne Artykuły

Zostaw odpowiedź

Twoj adres e-mail nie bedzie opublikowany.